Karşılıksız Seviyorum Seni

Çok sevmiştim seni.
Kimsenin kimseyi sevemediği kadar.
En çok seven bendim.
En çok sevenden daha çok sevdim.
En büyük sevdaydı bu yaşanmış ve yaşanabilecek.
Hatta imkansız denilebilecek kadar,
Belkide daha fazla.
Bir mucize kadar çok sevmiştim seni.
Yani en büyük aşktı bizimkisi,her aşığın olduğu gibi.
Sen en güzeliydin yaratılmışların,
Sanki güneş senin hatırın için doğardı her sabah,
Sanki her akşam aya yenilip seni kaybederdi.
Ay sana kavuşmak için doğardı her akşam,
Her sabah güneşe kaptırırdı seni.
Her geçen gün solar yok olur giderdi,benim gibi.
Ama yine bir umutla doğardı ertesi gün,
Yine kaybederdi seni güneşe.
Denizler sana ulaşmak için döverdi sahilleri,
Rüzgarlar yıldız eserdi denizleri senden ayırmak için,
Senin sevmen için açardı her çiçek,
Her şey karşılıksız severdi seni,
Sense kim bilir kimi?
Birde birisi vardı...
Hani şu konuşamayan,
Karşında dili tutulan kekeme çocuk.
O da seni çok severdi be...
Tabi seni seven herşey gibi karşılıksız.
Ama bir umudu var yinede.
Hala nefes alabiliyorsam,
Dünyada yaşanacak bir günüm kalmışsa hala...
Yeni bir umutla başlayacağım her sabaha,
Akşamı hüsran olsada.
Yine bir umutla başlayacağım öbür sabaha
Ve sonunda kavuşacağım sana.
Olmazsa bu dünyada
Ben beklerim öbür dünyada da.
Ama mutlaka bir gün kavuşacağım sana...



Şair : Muhammet ÖZTÜRK